ایران و روسیه در مسیر توسعه کریدور شمال _جنوب
مسکو و تهران بر اجرای طرح های مشترک زیر ساختی در قفقاز جنوبی و تسریع این کریدور تأکید کردند؛
.
پروژه راه‌آهن رشت–آستارا به‌عنوان حلقه مفقوده کریدور بین‌المللی شمال–جنوب، وارد مرحله اجرایی شده و با حضور طرف روسی، روند اجرای آن شتاب گرفته است. این خط ریلی با اتصال شبکه ریلی ایران به جمهوری آذربایجان و روسیه، می‌تواند جایگاه ایران را در مسیر ترانزیتی شمال–جنوب تقویت کند.
این مسیر ۱۶۲ کیلومتری از مهم‌ترین پروژه‌های ترانزیتی کشور محسوب می‌شود و تکمیل آن امکان انتقال بار از بنادر جنوبی ایران به دریای خزر، روسیه و بازارهای اروپایی را تسهیل خواهد کرد.
بر اساس گزارش مورد اشاره، تاکنون بخشی از اراضی مسیر تملک و در اختیار طرف روس قرار گرفته و مطالعات و عملیات اجرایی پروژه آغاز شده است. در عین حال، تملک اراضی، تأمین مالی، ملاحظات زیست‌محیطی و میزان واقعی بار ترانزیتی همچنان از چالش‌های اصلی پروژه هستند.
در سناریوی واقع‌بینانه، پیش‌بینی می‌شود ظرفیت حمل بار این مسیر پس از بهره‌برداری به‌تدریج افزایش یابد و به حدود ۱۰ میلیون تن در سال برسد. بر این اساس، رشت–آستارا می‌تواند علاوه بر تقویت درآمدهای ترانزیتی ایران، نقش کشور را به‌عنوان پل ارتباطی میان خلیج فارس، دریای خزر، روسیه و اوراسیا پررنگ‌تر کند.
تاریخ انتشار: 1405/06/23
پروژه راه‌آهن رشت–آستارا به‌عنوان حلقه مفقوده کریدور بین‌المللی شمال–جنوب، وارد مرحله اجرایی شده و با حضور طرف روسی، روند اجرای آن شتاب گرفته است. این خط ریلی با اتصال شبکه ریلی ایران به جمهوری آذربایجان و روسیه، می‌تواند جایگاه ایران را در مسیر ترانزیتی شمال–جنوب تقویت کند.
این مسیر ۱۶۲ کیلومتری از مهم‌ترین پروژه‌های ترانزیتی کشور محسوب می‌شود و تکمیل آن امکان انتقال بار از بنادر جنوبی ایران به دریای خزر، روسیه و بازارهای اروپایی را تسهیل خواهد کرد.
بر اساس گزارش مورد اشاره، تاکنون بخشی از اراضی مسیر تملک و در اختیار طرف روس قرار گرفته و مطالعات و عملیات اجرایی پروژه آغاز شده است. در عین حال، تملک اراضی، تأمین مالی، ملاحظات زیست‌محیطی و میزان واقعی بار ترانزیتی همچنان از چالش‌های اصلی پروژه هستند.
در سناریوی واقع‌بینانه، پیش‌بینی می‌شود ظرفیت حمل بار این مسیر پس از بهره‌برداری به‌تدریج افزایش یابد و به حدود ۱۰ میلیون تن در سال برسد. بر این اساس، رشت–آستارا می‌تواند علاوه بر تقویت درآمدهای ترانزیتی ایران، نقش کشور را به‌عنوان پل ارتباطی میان خلیج فارس، دریای خزر، روسیه و اوراسیا پررنگ‌تر کند.